España logra cuatro premios en los Clio Awards Crispin Porter+Bogusky, elegida Agencia del Año 19 de mayo 2009 

 Las agencias españolas han saldado con cuatro premios (un oro, dos platas y un bronce) su participación en la cincuenta edición de los Clio Awards, celebrada en Las Vegas del 12 al 14 de mayo. La mayoría de los reconocimientos para España llegaron por campañas gráficas.

Las galardonadas fueron McCann Erikcson, que logró un oro y una plata por ‘Women shoe y Man shoe’, dos piezas de una campaña de Greenpeace, y Euro RSCG, que obtuvo una plata por ‘Mouth Parade’, de Strepsils (en la imagen). Además, Herraiz Soto ganó un bronce en Internet por el lanzamiento del primer disco de Labuat, una campaña que también ha sido recientemente galardonada con un oro en el FIAP. En total se concedieron 379 premios, de ellos, 61 fueron oros y 6, grandes premios. Éstos últimos fueron para Crispin Porter+Bogusky por Whopper Sacrifice, de Burger King (Internet), Obama for America, la campaña a la presidencia de Estados Unidos de Barack Obama (Integración); CLMBBDO por Bear, Paparazzi, Magician, Prison, de Alka-Seltzer (Prensa); Art+Com Berlín por Mechatronical Installation, de Evironmental Design (Diseño); Droga 5 por The Million Project, para el departamento de educación de Nueva York (Contenido), y Scholz & Friends Hamburgo por The Doppelherz Poem Reading, de Doppelherz Health Care (Innovación en medios).

 Quedaron desiertos la mitad de los grandes premios: Billboard, Poster, Marketing Directo, Relaciones Públicas, Radio y Televisión. Crispin Porter+Bogusky fue nombrada Agencia del Año gracias a los premios obtenidos en Internet, categoría en la que por sus trabajos para Burger King consiguió el Grand Clio y dos oros, e Integración, donde ganó otro oro por una campaña protagonizada por Brooke Shields. BBDO Worldwide fue la mejor red y MJZ, la productora más destacada. Como Anunciante del Año, los Clio Awards eligieron, al igual que ha hecho el Festival de Cannes, a Volkswagen.

Premios honoríficos

Además, Dan Wieden, co-fundador y consejero delegado de Wieden+Kennedy, recibió el premio a la trayectoria profesional que cada año concede el festival. También se concedieron premios honoríficos a Matthew Weiner, creador y productor ejecutivo de Mad Men, y al cantante Barry Manilow, por haber compuesto algunos de los jingles más famosos de la historia de la publicidad para marcas como State Farm, Band-Aid (Johnson & Johnson) o Tab (Coca Cola). Por ultimo, el spot ‘Aaron Burr’, el primero de la popular serie Got Milk?, creado en 1993 por Goodby, Silverstein and Partners para California Milk Processors Board, entró a formar parte del Hall of Fame de los Clio Awards.

publicidad SIDA 2 por post-xabizuko.

Ezaguna nuen MTVren  iragarki hau aurkezten dizuet. Sidaren aurkakoa da eta ez dut uste zentsuaratua izan beharko zuenik, gerra , terrorismoa … gisako elementuak gure eguneroko bizitzan etengabe lantzen baitira.

Hala eta guztiz, aurreko sarrerako ideiarekin bat,  esan genezake publizitatearekiko neurriak larregi zorrotzak direla !

Testua irakurri ostean honako galderak erantzuten saiatuko naiz :

1) Zergatik da kaltegarria iragarki bati egindako salaketa, salaketa horrek funtsik ez duenean ere?

Lehenik eta behin esan beharra dago, salaketa hori markarentzako kaltegarria izango dela berria argitaratzen den unetik. Hortik aurrera eta publizitatearen zuzenbidean ikusi genuen arabera, iragarle bakoitzak bi hilabeteko denbora tartea izango du salatua izan den iragarkia aldatu edo egokitzapenak egiteko. Guzti honek kostu bat du eta iragarle askorentzat oso kaltegarria izango da epe honetan beraien komunikazio ekintzak ez burutzea.

Honek , iragarle eta publizitate agentziei hartu beharreko erabakien inguruan segurtasuna izatera behartuko die, akats txiki baten kostua publizitatean handia baita. Gainera, kontuan izan beharrekoa da bizi garen gizarte honetan gero eta neurri zorrotzagoak hartu ohi direla lanbide honetan eta askok jada kolokan jartzen dute, bere jardueraren askatasuna.

2) Publizitatean murrizten dena, beste edukietan onartuta dago, sexua eta biolentzia kasu. Zer dela eta diskriminazio hau? Orokorrean, zergatik da legea zorrotzago publizitatearekin?

Galdera honen inguruan behin baino gehiagotan hitz egin izan dugu klasean. Sexua eta biolentzia zine post modernoaren ezaugarriak dira eta zinegile askok erabili ohi dute beraien publikoa erakartzeko. Aldiz, publizitatearen kasua ezberdina da. Disziplina honek jende askorengan eragiten du eta maiz bere mezuaren kobertura zehaztea ezinezkoa denez, badirudi zorrotzagoak direla.

Telebista medio masibo bat da eta irargintzako ekintza gehienek bertan dute parada. Beraz, honelako mezuak kontrolik gabe ezingo lirateke hedatu. Zine, telesail eta horrelakoetan aldiz, publiko  zehatz eta ordutegi zehatzak izango ditugu eduki hauen inguruko gaiak ikusteko, baina hala eta guztiz ere ez dut honako ulertzen.

Adibide hau internet-en bilatu dut eta sidaren aurkako kanpaina baten ingurukoa da, Frantzian gobernutik at zegoen erakunde batek egina izan zena. Zentsuratua izan zen “por ser muy explicita”.

Zenbat pelikula, telesail … ikusten  ditugu ia egunero  honelako edo gogorragoak diren irudiekin? Zenbat filma egin izan dira Espainia mailan pisu handiagoko irudiak erabilita ? Erantzuna: Mentiras y Gordas ( Adibide onena). Sexua, drogak eta gazteak erabiliz espainiako filmarik ikusiena izatea lortu dute azken aste hauetan eta harrigarria dena: ” Zentsurarik gabe”. Jendeak filma horiek ikusi nahi ditu !!!!!!

Eta orduan, zergaitik hain gogorrak publizitatearekiko ? Bere eragina handiagoa ote al da?  Giza portaerak sortzeko gai al da ?

3) Egileak dioenez, iragartzea debekatuta dagoen hori saldu daiteke. Nola ulertzen duzu paradoxa hau?

Neurri batean ulertzekoa da adibidez tabakoa gisako elementu bat telebistan ez iragartzea, medio honek duen kobertura handiagatik, baina arazoa ez dut uste iragartzen den produktu edo zerbitzuetan dagoenik, moduan baizik. Askotan eta aurreko astean landutako emozionaltasunaren ideiarekin, esan genezake, produktu edo zerbitzuarekin  zerikusirik ez duten elementuak erabili ohi direla iragarki bat egiteko eta maiz elementu hauek soberan daude. Hala ere, nire ustea honakoa da: publizitatearen erregulazioa modu egokitzat jotzen dudan arren, gizarteko jarrerak aldatu beharko genituzke lehenik eta behin, publizitateari errua bota aurretik. Edo ez al duzue uste emakumeentzako iragarkietan emakume argal eta ederrak erabiltzen direla, gizartean honelako ustea edo nahia dagoelako ?

 

4) Zeintzuk dira auto-erregulazioaren abantailak iragarleentzat?

Esan eta egin behar dena hain kontrolatuta dagoen gizarte batean, nire ustez  auto-erregulazioa bizi irauteko  beharrezko tresna bat da.

5) Publizitatearen profesioanala (izango) zarenez gero, non kokatzen duzu zeure burua? Protekzionismo osoaren muturrean (publizitate guztia estatuak erregulatuta) edo askatasun osoaren muturrean? Aldatuko zenuke iritziz hiritar sinplearen ikus-puntuan jarrita?

Ez dut nire burua publizitate askearen tokian kokatzen. Gauza guztiak bezalaxe, publizitatearen joera arautua izan behar delakoan nago. Ongi ikusten dut adibidez, pertsonen eskubide, duintasun edo ohorearen aurka dihoazten edo haurrentzako kaltegarriak diren publizitate jarduerak zentsuratzea, baina hala eta guztiz ere gaur egungo jarrera nahiko zorrotza dela uste dut.

Iragarleek diru asko inbertitzen dute beraien kanpaina publizitarioak egiten, eta askotan gizabanako batzuen jarrera solteagatik agentzien  esfortzu material eta ekonomikoak deusetatzen dira. Publizitateak maiz gizarteko jarrerak isladatzen ditu baina badirudi jendea ez dela horretaz ohartzen. Baliteke iragarki bat egituratzerakoan gizarteko tendentziak isladatzea, ez alderantziz. Beraz publizitate jarduera bat kritikatu aurretik egin beharrekotzat ikusten dut gizartearen kritika bera.

Hiritar soil baten ikuspuntuan jarrita eta aintzat hartuta publizitateak maiz piztu ohi duen atentzioa dela eta,  publizitatea  modu arautu  batean egitearen aldekoa izango nintzakela uste dut.

Bukatzeko esan beharra dago, publizitatez gainezka dagoen  gizarte honetan, iragarki gero eta deigarriak egitera behartuta daudela kreatiboak eta hori horrela izanik, gero eta eremu arriskutsuagoak zapaltzen dituzte. Baina neurri berean esan beharra dago, jendea gero eta azkarrago asaldatzen dela.

Iragarki emozionalen helburua hartzailea emozionatzearena da eta Audik honakoa garbi uzten digu, “emociones” izeneko iragarkiaren baitan. Produktuari buruz ez da ezer esaten eta bertan agertzen diren irudien bitartez sentituko dugunaren berri emateko gai izango modu original batez

Ikusi:

Los publicitarios en su día pasamos de informar al consumidor con publicidad racional a seducir al consumidor con publicidad emocional. Y ahora de nuevo estamos pasando a informarle con publicidad racional”.

Arsenio Escolar

10 iragarkikoa izan da ariketa hau egiteko izan dugun laguna. Ez da oso kopuru adierazkorra  iragarkien aniztasuna aintzat hartuz gero, baina egia da lorturiko datuak nahiko interesgarriak direla. Beraz, besterik gabe goazen landu ditugun elementuak aipatu eta beraiei buruz jardutera.

Produktua aipatu ostean iragarkia emozional edo arrazionaltzat jotzea izan da gure lana. Klasean esan dugun bezala, gaur egun iragarki gehienak mistoak dira eta joera hau garbi antzeman daiteke egin berri dugun ariketan . 10 iragarkitik 7 emozional/ arrazionalak izan dira eta gainontzeko hiruak emozionalak. Emoizonal eta arrazionalak diren kasu horietan egia da emozioek pisu handiagoa dutela benetan arrazoiak baino, eta honakoa ideia honekin lotu dezakegu: dena ezaguna da, kontsumitzaileak ia produktuaren  inguruko informazioa du, beraz bestelako elementuak erabili beharko ditugu beraien arreta pizteko. Gainera persuasioaren munduan hartzaileak automatikoki jokatzen dugu pentsatu gabe eta arrazoia egoera honen aurrean, bigarren mailan geratzen da.

Klasean garbi geratu zaigun arren umorea subjektiboa dela, landu ditugun iragarkietan umorea gutxi erabili den elementua da, hiru kasutan antzeman daitekeelarik ( “La Bolsa de la suerte”, “Tierra de Sabor” eta “Ford”-en iragarkietan). Hiruak produktu ezberdinak dira elkarren artean, baina hiruek hartzailea dibertitzea bilatzen dute, lehengoak horretarako erabiliko duen teknika exagerazioa izanik. Hala eta guztiz ere emaitza hau ez nuke oso adierazgarritzat joko, ikusten ari naizen bloke publizitarioan jada hainbat umorezko iragarki ikusi baititut. Hartzailea dibertitu behar da eta posible da dibertimendu hori dela medio, eskaintzen ari garen produktu/zerbitzu, marka … balio pizgarri bat atxikitzea eta honek oroimen eta mezuaren ulerkuntzan laguntzea.

Iragarki ez didaktikoak dira guztiak, Pedrosak iragartzen duen iragarkia izan ezik. Honelako iragarkiak produktu berri bat den kasuetan egin ohi dira, hartzaileari informatu behar zaionean eta ikusi ditugun guztietatik produktu berri bakarra da aipatu dudan Pedrosaren iragarkiarena.

Musikari dagokionez, hondoan dagoen musika da nagusi iragarki guztietan. Musika asko erabiltzen den baliabide bat da, eta soilik bi iragarki izan dira honetaz baliatu ez direnak. Kasuren batean ere abesti bat entzun dugu, baina egunero ikusten ditugun iragarkiei arreta eskainiz ohartuko gara ia gehienek dutela fondoan musika bat nahiz eta etengabe hitz egiten ari den ahots bat entzun.

Ahotsari dagokionez ere, over ahotsaren erabilera nagusitzen da eta benetan arreta piztu didana honakoa da: ahots guztiak segurtasuna eskaintzen duten ahotsak direla, gizonezkoenak alegia.Beraz zein da emakumearen papera ?

Ospetsuen erabilera ere oso ohikoa da. Iragarki erabat emozionaletan erabiltzen da batez ere eta suposatzen duen kostu handia errekonpentsatzea bilatzen dute iragarleek. Ez da komeniko produktuari buruz hitz egitea beraz famatu bat erabiliko da, hartzailearen arreta eskuratzeko, besterik gabe. Gure laginean hiru izan dira famatuez baliatu direnak.

Spot-ak bilatzen dutena produktu edo zerbitzu bat saltzea da, baina askotan saltzeko prozesu horretan garrantzia handiagoa du audientziak izan dezakeen erreakzioa. Original, umoretsu, sentimental… izaten saiatu beharko gara eta baliteke horrela eta garrantzi pertsonala lortuz hartzaileak baiezko erreakzio bat izatea eta produtkua erostea.

Azkenik  esan beharra dut iragarkien azterketa lana eta bere emaitzak nahiko interesgarriak izan direla. Egunero iragarki ugari ikusten ditugu  eta askotan ez gara ohartzen honelako elementuez, beraz noizean behin eta normalean klasean egin ohi dugunean klasekideen artean ados ez jarri arren, lan interesagarria izaten da. 10 iragarki hauen artean eta aukeraketa, unean egina izan denez, arreta piztu didan elementu bakar eta nagusia gizonen erabilera da. Iragarki guztietan gizonak izan dira protagonistak, over ahotsa gizonena izan da, famatuak gizonezkoak ziren … lagin txikia da baina nahiko argi erakusten digu gizonezkoen erabileraren garrantzia.

Telebista asko ikusi ohi dugunak  nekatuta gaude gripearen inguruko berriak ikus-entzuten  eta bat baino gehiago beldurrez airean egongo delakoan nago. Ez da gutxiagorako, ez horixe!

Hala ere badago jendea gaia aprobetxatuz errentagarritasuna atera nahi duena eta honakoa Irina Blokena da berak diseñaturiko maskarak direla eta.  Ikusi argazkia eta joan zuen  gustokoena aukeratzen …

La moda de la gripe porcina